Krotka historia długopisu
Długopis – to proste narzędzie do pisania wynalezione przez węgierskiego artystę i dziennikarza László Bíró, w 1938 roku. Po wybuchu II Wojny Światowej wyjechał do Argentyny, gdzie razem z bratem chemikiem pracował nad udoskonalaniem swojego wynalazku. Produkcja długopisów rozpoczęła się na dobre jeszcze podczas wojny w Buenos Aires. W roku 1944 László Bíró sprzedał swoje udziały jednemu z akcjonariuszy, który widząc duże możliwości następcy pióra, zajął się produkcją na masową skalę. Początkowo produkowano je głównie na potrzeby pilotów alianckich podczas wojny światowej, ponieważ dużo lepiej reagowały na zmiany ciśnienia atmosferycznego, pisały pomimo zmian wysokości.
Obecnie producentów długopisów jest bardzo wielu, produkty te różnią się wzornictwem, rodzajem użytego tworzywa natomiast funkcje i podstawowe elementy są wszędzie takie same. Długopis musi składać się z obudowy oraz wkładu (rurki wypełnionej gęstym tuszem i zakończonej obsadką). Wewnątrz obsadki znajduje się malutka kulka, która podczas pisania obraca się, i dzięki temu równomiernie rozprowadza równomiernie tusz na kartce papieru.
Etymologia nazwy długopis jest bardzo prosta. Długopis oznacza rzecz, która długo pisze, dłużej niż stalówka, czy wieczne pióro. Prawo Murphiego mówi, że długopis pisze długo, ale wypisuje się zawsze w najmniej odpowiednim momencie.
Rodzaje długopisów:
Jednorazowe – tzw. jednorazówki lub reklamówki, albo bardzo tanie albo rozdawane za darmo jako reklama firmy, są tak skonstruowane, że po wypisaniu nadają się jedynie na śmietnik.
Z wymiennym wkładem – są droższe i można wymieniać w nich wkłady, często sprzedawane w komplecie z pasującymi do niego wkładami. Wypierane przez tańsze jednorazówki, ze względu na uciążliwość poszukiwania odpowiedniego wkładu na wymianę.
Ścieralne – specjalne długopisy piszące specyficznym tuszem, który można wytrzeć specjalną gumką. Sprzedawane w komplecie z gumką.
Wielowkładowe - w czasach PRL-u gadżet do szpanowania w szkole, wewnątrz grubej obudowy mieściło się kilka różnego koloru wkładów, które poprzez przełączanie wskakiwały na miejsce główne i pisały w wybranym kolorze, im większy tym lepszy. Zazdrość w oczach kolegów z klasy – bezcenna.
Żelowe – długopisy z wkładem żelowym, zamiast tuszu do długopisów, coraz bardziej popularne, ponieważ wydajniejsze od tradycyjnych.
Szpiegowskie - specjalistyczne długopisy z zamontowaną niewidoczną zewnątrz kamerą i kartą pamięci. Nagrywają obraz i dźwięk w bardzo dobrej jakości, występują w wersjach automatycznego nagrywania po wykryciu ruchu lub dźwięku bądź uruchamiane ręcznie.
